W swoim – jedni powiedzą krótkim, inni powiedzą długim – życiu słyszałam różne teorie. Są trzy zasadnicze. Pierwsza głosząca, że człowiek rodzi się niczym ta czysta karta, tabula rasa, nic nie jest napisane, nic nie ma, może kształcić się dowolnie pod okiem opiekuna (rodziców, jakiegoś swego mistrza w innej kulturze i tak dalej).

Druga teoria głosi, że człowiek może urodzić się już od małego, czyli kiedy jest to jeszcze dziecko, zły lub dobry, to znaczy jest to tak, jakby jakieś moce tknęły w niego demona lub anioła. I może chodzić przez życie siejąc zło i nienawiść lub być nieskażony i o wiele czystszy niż inni ludzie.

Nie wierzę w to, żeby dzieci rodziły się złe. Jak również nie wierzę w to, by jakikolwiek człowiek mógł być do głębi duszy zły. Szybciej przyjdzie mi uwierzyć, że są wybrańcy czyniący dobro (nie mówię tu o Piśmie Świętym, nie chcę mieszać w to religii) z jakimiś pozytywnymi magicznymi siłami… Ale tutaj znów wchodzi zamęt związany z magią.

No dobrze, więc czemu kto winny jest temu, że dziecko już od małego wykazuje jakieś złe skłonności, kilkulatek gotów jest zabić i zrobić mnóstwo innych złych rzeczy osobie młodszej, rówieśnikowi, osobie starszej? Czy wpływ na to mają media tak często oskarżane (Internet, w tym gry online), sami rodzice, którzy nie dbają o swoje dzieci, o ich edukację, wykształcenie, nie puszczają na angielski dla dzieci ani na żadne inne kursy, chodzi generalnie o to, że nie organizują dzieciom wolnego czasu a te, nie wiedząc, jak go spożytkować spotykają się z innymi i wspólnie wpadają na złe pomysły? A może szkolnictwo jako takie? No dobrze, albo geny? Tatuś pił, mamusia piła to i dziecko w końcu zacznie pić?

Drodzy moi, szukanie winnych mija się z celem. Najważniejsze to zatroszczyć się o swoje dziecko od początku jego istnienia! Nauczyć dobrych wzorców, tak, by miało szanse rozwijać się w dobrym otoczeniu, otoczone miłością i bliskością.